کیفیت و آداب عزاداری سید و سالار شهیدان حضرت أباعبدالله الحسین علیه السلام

_______________________________________________________________

أعوذُ بالله منَ الشيطانِ الرجيم
بسم الله الرحمن الرحيم
وصلّى الله على محمّد وآله الطاهرين
ولعنةُ الله على أَعدائِهم أجمَعين

نيت افراد از شركت در مجالس سيدالشهداء ؟

همانطوري كه در ماه رجب خدا سفرهاي را گسترده، در ماه رمضان سفرهاي را گسترده و دعوت كرده، اين قضيۀ سيدالشهداء هم يك مسالهاي بود كه بايد افراد بيايند و توشۀ خودشان را بگيرند و آن تحول و دگرگوني كه در اوقات عادي براي انسان پيدا نميشود در اين زمان آن را بدست بیاورند، خيلي عجيب است! اين قضيۀ سيدالشهداء مسالۀ عادیي نيست و به عنوان يك كار روزمره و عادت و مثلا احياء شعائر انسان نبايد به آن نگاه كند، بايد خودش را در اين قضيۀ عاشورا بياندازد، بايد خودش را در اين مساله قرار بدهد، آن مقداري كه ميتواند، هر چقدر فكرش ميرسد، هر چقدر از نظر باطني ميتواند در اين مساله مايه بگذارد، به عنوان اينكه در روضۀ سيدالشهداء شركت كنم ثواب ببرم نرويم! ثواب به ما ميدهند ولي كم ميدهند! بعنوان اينكه بالاخره اين شعائر حفظ بشود به اين منوال نرويم! خوب است ولي مال عوام است! به اين عنوان كه در اين مجلس امام حسين علیه السلام حال آدم عوض ميشود و حال و هوا فرق ميكند نرويم! بلکه به اين عنوان برويم كه ما در اين مجلس ميخواهيم خودمان را در كنار سيدالشهداء قرار بدهيم، اصلا ما ميخواهيم بشويم جزو آن افرادي كه آن شب، شب عاشورا ماندند زير خيمه!! ما خودمان با اين نيت برويم. نه با این نيت كه يك مجلسي بپا كرديم! نه با اين نيت كه برويم ثواب ببريم! احياء شعائر بشود! همۀ این مطالب درست است، ائمه عليهمالسلام فرمودند: بايد ذكر ما حفظ بشود. ولي چطوري ذكر، حفظ می شود با تغيير حال تو ذكر ما حفظ ميشود، نه با داد و بيداد كردن.